Klasztor norbertanek ufundowany został około 1212 roku przez Mściwoja I - namiestnika pomorskiego z ramienia książąt polskich oraz jego żonę Zwinisławę. Pierwotne uposażenie nowo fundowanego klasztoru stanowiły prywatne włości fundatorów. Mściwój przekazał mu wsie: Żukowo wraz z przysiółkami, Rębiechowo (dziś nazwę tę kojarzymy z lotniskiem) i Świemirowo (dziś wchodzi w skład Sopotu), a także jeziora Łapalickie oraz Wielkie Brodno, oraz prawa rybołówcze na kilku rzekach, czy prawo do polowań na bobry. Zwinisława darowała natomiast 16 wsi na Kępie Oksywskiej (dziś wchodzące w skład Gdyni oraz sąsiedniej gminy Kosakowo), wieś Beleczkowo koło Białogardy nad Łebą oraz Grabowo w ziemi świeckiej. Nowy klasztor zlokalizowany został w miejscu zwanym Stołpa, gdzie rzeczka Słupina wpada do Raduni. Współcześnie są to okolice remizy OSP w Żukowie. Pierwsze zakonnice przybyły z klasztoru w Strzelnie, a patronat nad nowym zgromadzeniem objął męski klasztor norbertanów w podwrocławskim Ołbinie.