Klasztor sióst norbertanek żukowskich słynął ze sztuki haftu. Siostry specjalizowały się w haftowaniu szat i akcesoriów liturgicznych jak alby, ornaty, dalmatyki, bursy, palki, stuły, manipularze czy vela. Wykonywały je na potrzeby kościoła klasztornego i kościołów parafialnych położonych na terenie ziem klasztornych oraz odpłatnie haftowały je na zlecenie innych parafii lub klasztorów męskich, czego przykładem jest znajdujący się w Muzeum Archidiecezjalnym w Gdańsku - Oliwie ornat opata Kęsowskiego. Norbertanki wykonywały jednak nie tylko przedmioty liturgiczne. Wykonywały bowiem także na przykład czepce - tak zwane złotogłowie, haftowane złotą i srebrną nicią, na zlecenie bogatych mieszkanek Pomorza. 

Muzeum Norbertanek Żukowskich posiada w swoich zbiorach kolekcję historycznych tkanin liturgicznych, haftowanych przez tutejsze zakonnice. Przedmioty te są udostępnione na wystawie stałej Muzeum. 

Obecnie w zbiorach Muzeum nie znajduje się jednak ani jeden przykład haftu świeckiego, który wyszedłby spod rąk norbertanek. Trwają jednak prace nad stworzeniem wiernej kopii XVIII - wiecznego czepca żukowskiego, znajdującego się w zbiorach Muzeum Etnograficznego w Toruniu. Po jego ukończeniu, kopia ta zasili zbiory naszego Muzeum.